De componist Alexis Chanebau is na tien jaar onderzoek begonnen met het schrijven van dit boek, om het gebrek aan verbeeldingskracht (of informatie) bij onze huidige politici te verhelpen. .

Deze samenvatting heeft als dringende taak om de buitengewone toepassingen van deze plant opnieuw onder de aandacht te brengen, aangezien deze bij het grote publiek onbekend is.
Deze vergeten grondstof, die onmisbaar is voor de economische onafhankelijkheid van opkomende beschavingen en religies, maakt het namelijk mogelijk om op eenvoudige wijze allerlei essentiële kwaliteitsproducten te vervaardigen: voedsel, biobrandstoffen, verlichting, verwarming, papier, textiel, touwen, wierook, cosmetica, geneesmiddelen, enz.

Hennep was onmisbaar en was tot 1961 ongetwijfeld een van de meest geteelde planten op onze planeet. In zijn lofrede over het Pantagruélion, gepubliceerd in 1546, noemde François Rabelais het zelfs de «koningin der planten, bron van vooruitgang», en schreef hij dat «hennep de mensen niet alleen in staat stelde om over de zeeën heen verbinding te maken, maar ook om de hemel te beklimmen».
Georges Washington, Thomas Jefferson en Benjamin Franklin, de grondleggers van de Verenigde Staten van Amerika, waren er eveneens van overtuigd: tussen 1650 en 1850 kon een Amerikaanse boer zijn belastingen betalen met wat we tegenwoordig «marihuana» noemen.
Dit ecologische elan werd abrupt tot stilstand gebracht en overschaduwd door de opkomst van vervuilende industrieën: de petrochemie, de papierindustrie op basis van houtpulp, de katoenteelt, enz.
Vandaag de dag, met de olie- en financiële crisis, zou hennep, dankzij zijn uitzonderlijke eigenschappen, eindelijk erkend kunnen worden als een universele en hernieuwbare bron van welvaart, ten dienste van de mensheid.

"Waarom zouden we onze eeuwenoude bossen opofferen en doorgaan met de kostbare winning van onze delfstoffen, als we hetzelfde resultaat kunnen bereiken met de jaarlijkse oogst van hennep...?" (Henry Ford).